Portal informacyjny
Humanistyka i sztuka
Prestiżowe wyróżnienie za książkę
Książka dr Marii Buko "Drugie pokolenie obozowe. Pamięć i doświadczenie potomków polskich więźniów niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych" została wyróżniona w konkursie Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego. Publikacja ukazała się nakładem Wydawnictwa Naukowego UMK w serii Monografie FNP.
Międzynarodowa Nagroda im. Witolda Pileckiego przyznawana jest od 2021 roku w partnerstwie z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. Wyróżniane są nią najlepsze publikacje dotyczące doświadczenia krajów Europy Środkowo-Wschodniej w konfrontacji z totalitaryzmami XX wieku. Do konkursu zgłaszane są także reportaże wojenne o miejscach, gdzie godność człowieka jest zagrożona, co nawiązuje do dziedzictwa patrona nagrody i jego raportów z Auschwitz-Birkenau, które nie tylko dostarczają czytelnikom informacji o sytuacji w obozie, ale też zachęcają do szerszej humanistycznej refleksji.
W piątej edycji konkursu nagrody przyznano w trzech kategoriach: naukowa książka historyczna, reportaż historyczny oraz nagroda specjalna. Spośród 60 zgłoszonych publikacji międzynarodowa kapituła nominowała 12. Z tego grona ostatecznie wybrano trzy najlepsze książki, dwie kolejne uzyskały wyróżnienia. Ich autorzy otrzymali okolicznościowe statuetki i nagrody pieniężne.
Jedną z osób wyróżnionych w konkursie została dr Maria Buko, autorka książki "Drugie pokolenie obozowe. Pamięć i doświadczenie potomków polskich więźniów niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych" wydanej przez Wydawnictwo Naukowe UMK. Publikacja prezentuje wieloletnie badania autorki nad polskim drugim pokoleniem obozowym, tj. dziećmi więźniarek i więźniów politycznych nazizmu. Skonstruowana w książce opowieść to wielogłos, odtwarzający skomplikowane przeżycia pierwszego pokolenia powojennego. Autorka proponuje, aby do popularnego pojęcia transgeneracyjnej traumy przyłożyć soczewkę codziennego, "zwyczajnego" cierpienia.
Dr Maria Buko – socjolożka, historyczka, dokumentalistka i badaczka historii mówionej. Doktorat obroniła w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Przez wiele lat związana była z Archiwum Historii Mówionej Domu Spotkań z Historią i Ośrodka Karta w Warszawie. Obecnie pracuje na Wydziale Historii i Socjologii na Uniwersytecie w Konstancji. Interesuje się pamięcią autobiograficzną, międzygeneracyjną i zbiorową, a także jej społecznymi i historycznymi kontekstami. Badała doświadczenia i pamięć ocalałych z II wojny światowej i okresu stalinizmu oraz ich potomków. Obecnie realizuje projekt poświęcony losom sierot i dzieci "bezopiecznych" w Polsce i Szwajcarii po 1945 roku. Jest autorką książki "Pogłosy. Dzieci więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych" (2022), współautorką (wraz z Magdą Szymańską i Katarzyną Madoń-Mitzner) "Przetrwałam: doświadczenia kobiet więzionych w czasach nazizmu i stalinizmu" (2017) oraz artykułów w czasopismach naukowych i opracowaniach zbiorowych.
