Portal informacyjny
Życie kampusu
W profesorskim gronie
Pięcioro naukowców z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzymało nominacje profesorskie.
Na mocy Postanowienia Prezydenta RP nr 115.10.2026 tytuł profesora otrzymali prof. dr hab. Szymon Bocian z Wydziału Chemii oaz prof. dr hab. Oleksandr Danylenko z Wydziału Matematyki i Informatyki. Tytuły profesora na mocy postanowienia Prezydenta RP nr 115.11.2026 otrzymali prof. dr hab. Piotr Grochowski z Wydziału Humanistycznego oraz prof. dr hab. Edyta Kalińska i prof. dr hab. Piotr Weckwerth z Wydziału Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej.
Prof. dr hab. Szymon Bocian jest chemikiem analitykiem specjalizującym się w chromatografii cieczowej, chemii powierzchni oraz rozwoju zrównoważonych metod analitycznych. Od początku kariery naukowej związany jest z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie obecnie pracuje jako profesor w Katedrze Chemii Środowiska i Bioanalityki na Wydziale Chemii. Jest absolwentem chemii na UMK. Stopień doktora nauk chemicznych uzyskał w 2011 roku na podstawie rozprawy poświęconej mechanizmowi retencji w wysokosprawnej chromatografii cieczowej, przygotowanej pod kierunkiem prof. dr. hab. Bogusława Buszewskiego. W 2016 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie osiągnięcia naukowego dotyczącego opisu zjawisk powierzchniowych w chromatografii cieczowej z wykorzystaniem nowej generacji chemicznie związanych faz stacjonarnych.
Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół chromatografii cieczowej, procesów solwatacyjnych, mechanizmów retencji oraz syntezy nowoczesnych faz stacjonarnych stosowanych w układach RP-LC, HILIC i chromatografii jonowej. Należy do grona badaczy rozwijających nowoczesne materiały chromatograficzne. Istotnym kierunkiem jego badań jest również zielona chemia analityczna i zielona chromatografia, obejmujące wykorzystanie wody oraz ekologicznych rozpuszczalników w analizach chromatograficznych.
Odbywał staże naukowe w renomowanych ośrodkach zagranicznych, m.in. na Uniwersytecie w Pécs, Uniwersytecie w Pardubicach oraz Uniwersytecie w Ferrarze, rozwijając współpracę międzynarodową w zakresie chromatografii i chemii analitycznej. Jest autorem i współautorem ponad 100 publikacji naukowych i kilku rozdziałów w monografiach międzynarodowych. Wypromował 4 doktorów nauk chemicznych. Za osiągnięcia naukowe otrzymał m.in. stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (dwukrotnie), stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców oraz liczne nagrody naukowe za rozprawę doktorską i habilitacyjną.
Prof. dr hab. Oleksandr Danylenko od 2024 r. jest pracownikiem Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studiował matematykę na Wydziale Mechaniki i Matematyki Charkowskiego Uniwersytetu Państwowego, gdzie uzyskał tytuł magistra w 1986 roku oraz stopień doktora nauk (kandydat nauk fizyko-matematycznych) w 1991 roku. Następnie w 2003 roku na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu obronił rozprawę habilitacyjną pt. "Podejście orbitalne w teorii ergodycznej", uzyskując stopień doktora habilitowanego nauk matematycznych. Jego działalność naukowa dotyczy badań w dziedzinie teorii ergodycznej, układów dynamicznych oraz teorii reprezentacji grup. Ważne wyniki uzyskał w szczególności w zakresie teorii spektralnej, teorii entropii, działań o randze jeden, teorii orbitalnej oraz teorii niesingularnych działań Bernoulliego, Gaussa i Poissona.
Swoje doświadczenie naukowe rozwijał podczas długo- i krótkoterminowych wizyt naukowych w renomowanych zagranicznych ośrodkach badawczych, m.in. w Max-Planck-Institut für Mathematik w Bonn, Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, University of Maryland (USA), University of Toronto (Kanada), University of New South Wales (Australia), KAIST (Korea Południowa), Université de Rouen (Francja), Université Paris 13 (Francja), Williams College (USA), Centro di Ricerca Matematica Ennio De Giorgi (Włochy).
Kierował międzynarodowymi projektami badawczymi finansowanymi przez CRDF (USA) i NSF COBASE (USA). Jest autorem ponad 70 artykułów opublikowanych w prestiżowych międzynarodowych czasopismach matematycznych. Równolegle aktywnie angażuje się w działalność dydaktyczną, prowadząc zajęcia dla studentów i doktorantów Wydziału Matematyki i Informatyki UMK. W 2010 roku został laureatem Państwowej Nagrody Ukrainy w dziedzinie nauki i technologii (zespołowo), a w 2019 roku otrzymał nagrodę im. Ławrientiewa Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.
Prof. dr hab. Piotr Grochowski – kulturoznawca, etnolog i folklorysta, pracownik Instytutu Nauk o Kulturze. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1992-1997), gdzie również uzyskał doktorat z zakresu literaturoznawstwa (2002). W latach 2003-2011 zatrudniony w Instytucie Filologii Polskiej UMK, a od roku 2011 w Katedrze Kulturoznawstwa. Zajmuje się badaniem różnych aspektów kultur ludowych i folkloru tradycyjnego (zwłaszcza obrzędowości, pieśni i narracji ustnych) oraz ich współczesnych transformacji i kontynuacji; analizuje także ruchy religijne i społeczne odwołujące się do kultury przedchrześcijańskich Słowian oraz współczesne formy słowianofilstwa. Autor książek Dziady. Rzecz o wędrownych żebrakach i ich pieśniach (2009), Straszna zbrodnia rodzonej matki. Polskie pieśni nowiniarskie na przełomie XIX i XX w. (2010), Jarmark tradycji. Studia i szkice folklorystyczne (2016), Polskie rodzimowierstwo. Dziedzictwo przedchrześcijańskich Słowian w świecie późnej nowoczesności (2025), a także krytycznej edycji ustnych narracji o Holokauście O tym nie wolno mówić… Zagłada Żydów w opowieściach wspomnieniowych ze zbiorów Dionizjusza Czubali (2019). Od roku 2021 jest redaktorem naczelnym czasopisma "Literatura Ludowa" / "Journal of Folklore and Popular Culture". Aktualnie jako redaktor naczelny kieruje także zespołem przygotowującym trzytomowy Leksykon folkloru polskiego w ramach projektu realizowanego przez Polskie Towarzystwo Ludoznawcze.
Prof. dr hab. Edyta Kalińska jest absolwentką geologii ze specjalizacją geologia czwartorzędu oraz geografii ze specjalizacją geomorfologia z ochroną litosfery na Uniwersytecie Warszawskim. W 2009 roku obroniła doktorat z nauk o Ziemi w zakresie geologii, a w 2020 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego, specjalizując się w problematyce późnoglacjalnych i wczesnoholoceńskich zmian paleośrodowiskowych zapisanych w osadach eolicznych północno-wschodniej części europejskiego pasa piaszczystego. Po doktoracie związana była z Wydziałem Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 2010-2018 przebywała za granicą, pracując na Uniwersytecie w Tartu (Estonia) oraz na Uniwersytecie w Lund (Szwecja). W 2018 roku dołączyła do Katedry Geomorfologii i Paleogeografii Wydziału Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej UMK.
Prof. Kalińska uczestniczyła w pracach kilkunastu zespołów badawczych realizujących projekty krajowe i zagraniczne (Łotwa, Estonia i Szwecja), a wśród jej zainteresowań naukowych wymienić należy chronologię zdarzeń ekstremalnych (sztormy, powodzie glacjalne), określaną z wykorzystaniem datowania metodą optycznie stymulowanej luminescencji, paleogeografię późnego plejstocenu krajów bałtyckich oraz zapis paleośrodowiskowy piaszczystych ziaren kwarcowych. Prowadziła badania naukowe i prace rozwojowe podczas kilkunastu krótkoterminowych wizyt badawczych na uczelniach i w instytucjach naukowych w Szwecji, Danii, Estonii i Rosji. Jest autorką ponad 100 publikacji naukowych, w tym 40 indeksowanych w bazie Web of Science (WoS), a rezultaty swoich badań prezentowała na 40 konferencjach naukowych w kraju i za granicą. Jej działalność naukowa była kilkukrotnie nagradzana przez JM Rektora w formie nagród indywidualnych i zbiorowych.
Prof. Kalińska zrecenzowała ponad 60 artykułów naukowych oraz ponad 170 projektów badawczych. Od 2020 roku pełni rolę współredaktorki w czasopiśmie "Sedimentary Geology", a od 2025 roku jest również współredaktorką "Journal of Sedimentary Research". Ponadto jest członkinią międzynarodowych rad naukowych i komisji doktorskich.
Prof. dr hab. Piotr Weckwerth jest związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu od początku swojej kariery naukowej. Studia geograficzne ukończył w 1995 roku na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UMK. W 2004 roku uzyskał stopień doktora, a w 2014 roku stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk o Ziemi (geografia). Podstawą uzyskania stopnia doktora habilitowanego było osiągnięcie naukowe poświęcone ewolucji fluwialnych systemów depozycyjnych i jej uwarunkowaniom paleośrodowiskowym podczas zlodowacenia Wisły. Obecnie jest zatrudniony w Katedrze Geomorfologii i Paleogeografii na Wydziale Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej UMK. Jego działalność naukowa koncentruje się na badaniach procesów i form rzeźby terenu oraz ich ewolucji w różnych skalach czasowych i przestrzennych. Istotną część jego naukowej drogi stanowią badania terenowe prowadzone m.in. podczas kilkunastu wypraw naukowych na Spitsbergenie i na Islandii.
Do głównych kierunków jego badań należą mechanizmy rozwoju stref marginalnych i dynamika procesów glacjalnych na przedpolach dawnych i współczesnych lodowców, procesy rzeźbotwórcze stożków aluwialnych w różnych strefach morfoklimatycznych, ewolucja systemów fluwialnych na Niżu Europejskim w ciągu ostatnich 100 tysięcy lat oraz dowody geomorfologiczne i sedymentologiczne dotyczące dawnych i współczesnych powodzi lodowcowych. Ważnym nurtem jego badań są również rekonstrukcje paleohydrologiczne oraz modelowanie transformacji układów koryt rzecznych i procesów geomorficznych, oparte na ilościowej analizie wzajemnych zależności między osadem, procesami a rzeźbą terenu.
W swoich badaniach prof. Weckwerth wykorzystuje i łączy metody geomorfologiczne, sedymentologiczne, geofizyczne i statystyczne, co pozwala na kompleksową rekonstrukcję procesów kształtujących współczesne i dawne środowiska geograficzne. Wyniki jego badań były publikowane w licznych czasopismach i monografiach naukowych: jest autorem lub współautorem ponad 130 artykułów i monografii naukowych oraz rozdziałów w tych monografiach, a także wielu dokumentacji prac badawczych i ekspertyz. Wypromował jedną doktorantkę oraz recenzował liczne publikacje naukowe, prace habilitacyjne i rozprawy doktorskie, w tym te powstałe w Polsce i w Indiach. Prof. Weckwerth aktywnie uczestniczy również w życiu naukowym. Wygłosił ponad 40 referatów i zaprezentował liczne postery na konferencjach naukowych w kraju i za granicą. Brał udział w organizacji kilkunastu konferencji i warsztatów naukowych. Jego działalność naukowa była wielokrotnie doceniana nagrodami i wyróżnieniami JM Rektora UMK oraz Stowarzyszenia Geomorfologów Polskich. Kierowany przez niego zespół badawczy został wyróżniony w konkursie organizowanym przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska, otrzymując Nagrodę "GEOLOGIA 2021" w kategorii "Dorobek, fundamentalne odkrycie". Prof. Piotr Weckwerth jest członkiem Komitetu Badań Czwartorzędu PAN, Stowarzyszenia Geografów Polskich, którego był prezesem w latach 2021–2025, oraz Towarzystwa Naukowego w Toruniu, gdzie pełni funkcję przewodniczącego Komisji Geograficzno-Geologicznej.
